Grizzler

Ήμασταν εκεί, δύο σώματα κουταλιασμένα.Μαμά και κόρη, κρατούσαμε  τη στιγμή γερά με τα δάχτυλά μας πλεγμένα και το δικό μου χνώτο να της χαιδεύει το λαιμό. 

Η γυναίκα που με είχε θηλάσει, μου μιλούσε γλυκά για όλες αυτές τις μέρες που δεν περάσαμε μαζί, κάποια μυστικά θαμμένα στον χρόνο "θυμάσαι τότε που είχα ντυθεί  χαβανέζα στο πάρτυ του Θ; και ο μπαμπάς μπαλινέζος δράκος; " και οι λέξεις ηχούσαν στον ρυθμό που τρίβονταν οι πατούσες μας, κάτω από το πάπλωμα, είχε πέσει πάλι κρύο στην πόλη.Τα πουλιά στην αυλή κελαηδούσαν κάπως πρόωρα την άνοιξη και το ζωντανό έστεκε στην άκρη  του κρεβατιού, φρουρός σωστός. 

Έτσι όπως μου είχε  γυρισμένη την πλάτη, έβλεπα τα μαλλιά της και σκέφθηκα αυθόρμητα ότι όσες τρίχες και να είναι εκεί, όσες εκατοντάδες  χιλιάδες τρίχες  και να βρίσκονται σε αυτό το κρανίο και πάλι είναι λίγες αν τις  συγκρίνω με τις φορές που την έχω φωνάξει στη ζωή μου και ας μου πήρε 2 χρόνια να μιλήσω... 

Από αυτή και μόνο την άποψη, για να μη μιλήσω για τις άλλες, το πλάσμα αυτό είναι μοναδικό για μένα και φυσικά αυτή η μοναδικότητα είναι απολύτως αμοιβαία. Είναι γνωστό ότι η μοναδικότητα είναι και σπαζοκεφαλιά, καμιά φορά δε  και πεδίο σύγκρουσης και άλλων εκρήξεων αλλά είναι τόσο υπέροχο να αφήνεσαι στο νερό έχοντας εμπιστοσύνη στη δύναμη της άνωσης  και εκεί να χαλαρώνεις με τα αυτιά σου βυθισμένα να δανείζονται κάτι από τη ζωή του βυθού! Έτσι υπέροχο είναι να αφήνεσαι στην κατάσταση έχοντας εμπιστοσύνη στη δύναμη της αγάπης και ας είναι ανθρώπινη... 

Η επίσκεψη ήταν σύντομη, χωρίστηκα από το μοναδικό για μένα πλάσμα με τρυφεράδα, το γκριζοπράσινο βλέμμα του με αγκάλιασε με όση θερμότητα μπορεί να αναπτύξει ένας τέτοιος συνδυασμός χρωμάτων και τα λόγια της  κατοίκησαν αμέσως την καρδιά : "κορίτσι μου ο ευφυής άνθρωπος δεν έχει ανάγκη να γίνει κάτι, μόνο ο ηλίθιος! Να είσαι ήρεμη, όλα θα γίνουν." Με είχε γεννήσει, ήταν γεγονός!

Αργότερα, θα έβλεπα ένα ντοκιμαντέρ για ένα τύπο, ηθοποιό, τον TIMOTHY TREADWELL, που έζησε 13 χρόνια, δίπλα στις αρκούδες στην Αλάσκα και φυσικά συγκέντρωσε ένα τεράστιο, ανυπολόγιστης αξίας κινηματογραφικό υλικό από την περιοχή και από τις αρκούδες.Τον χειμώνα γυρνούσε από σχολείο σε σχολείο στον Καναδά και στην Αμερική και έλεγε στα παιδιά ιστορίες από την παραμονή του στην Αλάσκα. Ο τύπος ήταν  σίγουρα αυτό που θα λέγαμε ελαφρά τη καρδία "εμφανώς διαταραγμένος" πλην όμως σε μια εξαιρετική στιγμή εξομολόγησης μπροστά στην κάμερα  μιλάει για τη ζωή του  και αναφέρει χαρακτηριστικά  ότι με τις αρκούδες αισθάνεται ότι ζει (I have a life now), ενώ αργότερα αναφέρει ότι δεν τον ενοχλεί να πεθάνει πλέον. 

Σε αυτό το σημείο  τινάχτηκα, τα λόγια του λειτούργησαν σαν απινιδωτής, από αυτούς που σταματάνε την καρδιά γνα  να την ξαναξεκινήσουν σε κανονικό ρυθμό. 

Η επίσκεψη του Timothy Treadwell στο σπίτι μου ήτανε εξαιρετικά πιο σύντομη από αυτή της μανούλας, αλλά σε συνδυασμό αυτές οι δύο επισκέψεις ήταν ένα εξαιρετικό ταξίδι, ένα σερφάρισμα χωρίς σανίδα σε φόβους, καταβολές, συναισθήματα  και κυρίως σε αυτή την ασίγαστη ελπίδα ότι  αυτό το φωτεινό διάστημα που λέμε ζωή θα γίνω αυτό που είμαι και  όχι κάτι ξένο. 

Το πρωί της δευτέρας το μήνυμα του Φίλου αναρωτιόταν: "Είσαι εδώ ή ταξιδεύεις; " Φαινομενικά μια πολύ απλή ερώτηση... 

* Η φωτογραφία δημοσιεύεται στo www.squido.com/polarbearaware