ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ annus versus

Ταξί με πλήρη στοιχεία. Διαδρομή πρωινή. Η Αψίδα Cinqutenaire, μεγαλοπρεπής, σημάδευε το πρωινό με το τόξο της. Βγαίνοντας από το τούνελ μπήκαμε στην καρδιά της Ευρώπης.Το όχημα καθρεφτίζεται στα τζάμια των κτιρίων της Ευρωπαικής Ένωσης. .Σαν μαγικό χαλί μας απιθώνει στη βόρεια είσοδο του σταθμού.Gare Centrale
Βήματα βιαστικά, το τρένο δεν θα περάσει από αυτό τον σταθμό. IC suprimme.
Gare du Nord madame. Spoor 3 τώρα ή το χάνουμε.
H γρηγοράδα μας ανταμείφθηκε.Καθίσματα με άπλετο χώρο.Οπωσδήποτε παράθυρο. Κάθομαι προς τη φόρα του τρένου. Διαπερνώ την αβάσταχτη ευθεία Βελγίου – Κάτω Χώρες.
Η Αμβέρσα φαντάζει ένα τσιγάρο δρόμος. Το τσιγάρο απαγορεύεται. Έχουμε δρόμο μπροστά μας.
“Ο θεός έφτιαξε τον κόσμο και οι Ολλανδοί την Ολλανδία”.
Περνάμε έξω από σπίτια με αυλές, μπαμπάδες φτιάχνουν τους κήπους, γρήγορα καρέ από ξανθά παιδάκια.
Rotterdam Central. Οι εργάτες δουλεύουν στις διπλανές γραμμές. Είναι μπόλικοι, οι περισσότεροι κάθονται, πίνουν καφέ. Καμιά διαφορά από τους δικούς μας. Μόνο που αυτοί φοράνε τον ήλιο που καίει τους δικούς μας σε τζάκετ. Ολοκίτρινα τζάκετ ασφαλείας τους προδίδουν απο μακριά.
Central Station.Ο τεράστιος σταθμός μας δέχεται στην κοιλιά του αδιάφορα. Είμαι χαρούμενη, ανυπομονώ να γίνω ακόμα ένα πρόσωπο στον καμβά αυτής της πόλης. Και τί δώρο με καλωσορίζει;;;; Μα, ο τέλειος καιρός.

Στρέφω το πρόσωπο μου στον αέρα. Κάνει κρύο αλλά είναι ευχάριστα.Είναι μεσημέρι και το φώς αρκετό. Είναι η κυριακάτικη διάθεση που τους κάνει τόσο ζωντανούς ή είναι πάντα έτσι;